ظاهرا دارم به جنون کشیده میشم .همیشه یه احساس  دو گانه به غم داشتم .هم ناراحتم میکنه هم یه جورایی شادم میکنه .ناراحتیش که معلومه چرا ولی  شادی غم برای اینه  که آدم رو به خدا نزدیک   ونزدیکتر میکنه شاید هم چون خیالم راحت میشه حداقل احساساتم توی این  بیتفاوتی که انسانها دچارش شدن از درونم پاک نشده